Pochodnia fandomu

Ostatnio nadrobiłam serię Dark Knights of Steel do piątego zeszytu, czyli ostatniego, który wyszedł. Po przeczytaniu go stwierdziłam, że nie mam zamiaru dalej czytać tej historii. Nawet nazwisko Taylora nie mogło mnie przy niej zatrzymać. Po tytule tego posta można domyślić się powodu mojej niechęci. Post będzie zawierał spoilery do wspomnianej serii.

Post zawiera spoilery do serialu  Superman & Lois . Bardzo podobało mi się rozwiązanie pierwszego sezonu  Supergirl, gdzie nie zobaczyliśmy Supermana. Był postacią, która przewijała się w fabule, ale jedyne jego występy nie pokazywały twarzy. Najlepiej oczywiście prezentowały się jego czatowe rozmowy z Karą, gdzie nawet używał emotikonek z nosem, jakby był 2003 rok :-) Potem serial zmienił stację i postanowiono jednak zatrudnić konkretnego aktora do roli Człowieka ze Stali, Tylera Hoechlina. Dałam mu szansę, ale mimo paru ciekawych rozwiązań adaptacyjnych, nie przypadł mi w ogóle do gustu. Można powiedzieć, że to nie był mój Superman (tak, porównywanie jego paru wystąpień do paru filmów Cavilla też się do tego przyczyniło).  Im dalej w las, jakim jest stacja CW, tym gorzej. Aż w końcu ogłoszono serial Superman & Lois (będę używać skrótu S&L).  Nie byłam wielce ucieszona, ale ciekawość i moje oddanie postaci Supermana sprawiły, że miałam zamiar go oglądać....

Post zawiera spoilery do Ligi Sprawiedliwości Zacka Snydera . Początkowym planem Zacka Snydera była pięcio- lub sześciofilmowa historia, która kręciłaby się głównie wokół Supermana i jego podróży do stania się bohaterem pewnym swojego miejsca na świecie. Ostatecznie już po Człowieku ze Stali musiał z tej wizji zrezygnować, ponieważ studio bardzo chciało dogonić Marvela i jak najwcześniej wypuścić film zespołowy. Według nich, nie było czasu na Człowieka ze Stali 2 i solowy film o Batmanie, więc zdecydowano się na Batman v Superman: Świt sprawiedliwości (BvS). A potem studio jeszcze zagmatwało plany Snydera, co ostatecznie skończyło się wypuszczeniem tzw. Josstice League , czyli kinowej wersji Ligi Sprawiedliwości , która była w dużej mierze produktem Jossa Whedona.

Pisanie o Maksie Landisie jest trudne. Podobają mi się prawie wszystkie jego oficjalne prace i twory fanowskie (sam nazywa je swoimi fanfikami) związane z Supermanem: zarówno tytułem, jak i postacią. Zżyłam się z jego podejściem do tego bohatera, zanim jeszcze wyszło szydło z worka. Jestem w pełni świadoma, jakim Landis jest człowiekiem. Mimo to postanowiłam napisać tę notkę. Niedawno miała miejsce polska premiera komiksu Superman Amerykański Obcy , którego scenariusz napisał właśnie Max Landis. Jest to kolejna geneza postaci, tym razem Elseworld . I o tym właśnie elseworldzie chciałabym dzisiaj napisać, bo Amerykański Obcy  to tylko pierwsza część większej historii, którą autor ma zamiar przedstawić (tak, piszę w czasie teraźniejszym, to nie jest błąd). Będą spoilery do treści Amerykańskiego Obcego i przyszłych części (których streszczenie znajdzie się w tej notce).

Postanowiłam w tym miesiącu nie pisać tekstu na żaden konkretny temat, a zamiast tego wrzucić krótkie podsumowanie rzeczy fandomowych, które mniej lub bardziej mnie dotknęły podczas tego kończącego się listopada.

Na DCManiaku pojawiła się lista  Top 10 Dlaczego Batman jest lepszy od Supermana i wiem, że za moment pojawi się Top 10 Dlaczego Superman jest lepszy od Batmana (do przeczytania tutaj ), ale natchnęło mnie to do zrobienia mojej własnej Top 10. Bo dlaczego mamy się kłócić, który z nich jest lepszy, jak możemy podziwiać to, jak do siebie pasują?

Cały czas miałam nadzieję, że da się odratować Supermana jeszcze podczas serii Bendisa. Że Brian się ogarnie i nie zrobi żadnej głupoty. Wtedy Bendis zdecydował, że Superman powie światu, że jest Clarkiem Kentem. Podniosły się głosy, że parę lat wcześniej prawie to samo już zostało zrobione w New 52, ale ja miałam z tym inny problem. Po lekturze Superman: Ending Battle , gdzie tylko jeden złoczyńca odkrywa jego tożsamość i atakuje wszystkich z najbliższego otoczenia Clarka Kenta, byłam bardzo sceptycznie nastawiona do całego ujawniania swojej własnej tożsamości, bo nie widziałam dobrego rozwiązania dla tej sytuacji. Ale stwierdziłam, że dam Brianowi szansę. Może wymyśli coś, na co ja nie wpadłam? Może ma jakiś super pomysł, który chce wprowadzić w życie. Na ten moment tego pomysłu nie widać.

Originy - genezy Superman jest postacią, która posiada całkiem sporo originów. Część z nich wyszła po polsku (trzy z nich niedawno w WKKDC:  Człowiek ze Stali, Dziedzictwo, Tajna Geneza ). Przy każdym z nich pojawi się moja ocena, jak zakładał subiektywizm w tytule :D

Po Action Comics #1004 wydanym prawie rok temu, bo w październiku 2018 roku, pojawił się dość spory znak zapytania nad związkiem Lois i Clarka zarówno dla fanów, jak i osób w uniwersum DC. Dotyczył on tego, jak ten związek wygląda: wiele smartfonów uchwyciło moment, kiedy Lois publicznie całuje się z Supermanem, a nie Clarkiem, swoim mężem.

Wcześniej niż zwykle wyciekły zapowiedzi DC na maj, z których dowiadujemy się, że jest światełko w tunelu. Bendis nadal będzie pisał serie Superman oraz Action Comics, ale dostaniemy dwa nowe tytuły z rodziną Supermana: serię o Jimmym Olsenie od Matta Fractiona i Steve'a Liebera oraz serię o Lois Lane od Grega Rucki i Mike'a Perkinsa.

Garth Ennis nie jest pisarzem, którego scenariusze komiksowe mnie interesują. Jego styl kompletnie mi nie odpowiada, nie poruszają mnie też historie, które on chce przekazać czytelnikom. Dlatego przedzieranie się przez niektóre jego serie, aby znaleźć potrzebne do tego wpisu elementy, było dla mnie dość męczące, ale się udało.

Post zawiera spoilery do  Action Comics #1004 .

"Batman doesn't kill people because he has a code. I don't have a code. I just don't generally kill people." "Batman nie zabija ludzi, bo ma takie zasady. Ja nie mam zasad. Ja po prostu generalnie nie zabijam ludzi." — Superman Maxa Landisa w Adventures of Superman #14

Na ostatnią część trylogii Gwendy Bond o nastoletniej Lois Lane czekałam prawie rok, czyli dłużej, niż zakładałam, ale w końcu książka wpadła w moje ręce. Tego samego dnia zdecydowałam się poświęcić kilka godzin, aby przeczytać ją od deski do deski. Autorka po raz kolejny potrafiła przedstawić Metropolis i mieszkańców tego miasta w sposób jak najbardziej komiksowy. Pojawiają się znajome postacie z pozostałych części, jak Perry czy Boss Moxie, ale nie brak też nowych twarzy z nazwiskami znajomymi z komiksów.

Już od jakiegoś czasu wiadomo, że Brian Bendis podpisał ekskluzywny kontrakt z DC i będzie dla nich pisał obie obecne serie o Supermanie: Action Comics oraz Superman . Trochę niepokojące jest dla mnie to, że DC wrzuca całego Człowieka ze Stali do jednego worka, bo może to pójść w dwie strony:

Jedną z najbardziej popularnych historii z udziałem Supermana jest All-Star Superman . Sława tego komiksu ciągnie się od lat na językach, na recenzjach, na polecanych listach czytelniczych. Jest to tytuł, który zawsze jest wspominany, kiedy mowa o tym, od czego zacząć czytać komiksy o Człowieku ze Stali. Ponieważ jest on tak szeroko polecany, można uznać, że ten komiks przedstawia tego Supermana, który jest uważany za Jedynego Słusznego. A to mnie naprawdę zaskakuje, bo uważam, że przedstawienie Clarka Kenta jako przykrywki dla Supermana nie jest właściwe dla tej postaci, a w tej historii właśnie to się dzieje. Mamy tu do czynienia z Człowiekiem ze Stali srebrnej ery komiksu – tej, gdzie miał absurdalne moce i był niepokonany.

Wielu fanów komiksów DC uwielbia narzekać na Supermana: że jest nudny, że jest zbyt potężny, że ma zbyt wielkie ego. Czytając historie, w których Człowiek ze Stali występuje tylko gościnnie, rzeczywiście można odnieść takie wrażenie (przykładem może być jego występ w zeszycie Aquaman #6  z Rebirth). Ocenianie postaci po jej zachowaniu w tytułach, gdzie nie gra pierwszych skrzypiec, jest błędne i to nie tylko dlatego, że nie oddaje jej w pełni sprawiedliwości. Można wyrobić sobie zdanie o Supermanie, nie znając tytułów, gdzie posiada rangę głównego bohatera (m.in. Action Comics , Superman , Adventures of Superman , Superman: Man of Steel ), ale będzie to bardzo wąskie spojrzenie i nie powinno ono dawać podstaw do obiektywnego orzekania na jego temat. Sama jestem winna takiemu podejściu do pewnych postaci. Nigdy nie czytałam komiksów, w których Damian Wayne jest na pierwszym planie, ale po lekturze niektórych team upów z jego udziałem, nie byłam zachęcona do większego zgłębiania teg...

Rozumiem, że fani DC dzielą się na 95% fanów Batmana i 5% fanów innych bohaterów. Ale denerwują mnie uwagi na temat Supermana w filmie  Liga Sprawiedliwości , z których wynika, że tylko uśmiech na jego ustach sprawia, że to dobry Superman. Jest wiele osób, które tylko z tego powodu nazywają go dobrym Supermanem, jakby tylko ta jedna cecha sprawiała, że to jest Superman. Nie chcą od niego widzieć niczego innego, tylko uśmiechu.

17 listopada 2017 r. odbyła się premiera filmu Liga Sprawiedliwości . Z powodów osobistych Zack Snyder nie mógł dokończyć filmu i zostało nam powiedziane, że Joss Whedon dokończy jego wizję według wytycznych Zacka. Czy tak się stało? Nie wygląda na to. Wygląda za to na część wizji Zacka... z dialogiem i żarcikami Jossa.

Damian Wayne, Robin, ma trzynaście lat, a Jon Samuel Kent, Superboy, to dziesięciolatek, ale obaj już są podatni na shiperskie spojrzenia fanek, które śledzą wszystkie możliwe przyszłości dla tej pary. Byłam z tego kompletnie wyłączona, ponieważ moje shiperskie okulary mają gdzieś shipowanie dzieci-ale-dopiero-jak-urosną, plus – jak wspominam w tytule tego wpisu – nie lubię Damiana Wayne'a. Postacie, które są nieprzyjemne i niemiłe przez 90% swojego istnienia są dla mnie... nudne. Może i nie przeczytałam za dużo rzeczy z Damianem, ale to, co miałam w rękach, nie przedstawiało go w dobrym świetle, a nie będę szukała więcej lektur z postacią, która mnie nie interesuje. (Poniżej spoilery do Supermana, Action Comics, Super Sons, Detective Comics )