Pochodnia fandomu

Pod koniec marca został ogłoszony powrót pierwszej rodziny Marvela, czyli Fantastycznej Czwórki. Ostatni komiks pod tym tytułem wyszedł w 2015 roku, Fantastic Four #645 , chociaż można śmiało stwierdzić, że to Hickman w serii Secret Wars , kończącej się w 2016 roku, pożegnał ich właściwie. Po wydarzeniach z tej historii w świecie Marvela pozostali Johnny Storm i Ben Grimm, a po Reedzie Richardsie, Sue Storm i ich dzieciach nie pozostało śladu. Johnny trafił do Avengers (w końcu, bo wszyscy pozostali członkowie Fantastycznej Czwórki już Avengerami byli), z kolei Ben z początku latał w kosmosie ze Strażnikami Galaktyki, później stał się agentem SHIELD. Obecnie obaj podróżują po multiwersum w poszukiwaniu Reeda i Sue w serii  Marvel Two-in-One . 

Już od jakiegoś czasu wiadomo, że Brian Bendis podpisał ekskluzywny kontrakt z DC i będzie dla nich pisał obie obecne serie o Supermanie: Action Comics oraz Superman . Trochę niepokojące jest dla mnie to, że DC wrzuca całego Człowieka ze Stali do jednego worka, bo może to pójść w dwie strony:

Jedną z najbardziej popularnych historii z udziałem Supermana jest All-Star Superman . Sława tego komiksu ciągnie się od lat na językach, na recenzjach, na polecanych listach czytelniczych. Jest to tytuł, który zawsze jest wspominany, kiedy mowa o tym, od czego zacząć czytać komiksy o Człowieku ze Stali. Ponieważ jest on tak szeroko polecany, można uznać, że ten komiks przedstawia tego Supermana, który jest uważany za Jedynego Słusznego. A to mnie naprawdę zaskakuje, bo uważam, że przedstawienie Clarka Kenta jako przykrywki dla Supermana nie jest właściwe dla tej postaci, a w tej historii właśnie to się dzieje. Mamy tu do czynienia z Człowiekiem ze Stali srebrnej ery komiksu – tej, gdzie miał absurdalne moce i był niepokonany.

Wielu fanów komiksów DC uwielbia narzekać na Supermana: że jest nudny, że jest zbyt potężny, że ma zbyt wielkie ego. Czytając historie, w których Człowiek ze Stali występuje tylko gościnnie, rzeczywiście można odnieść takie wrażenie (przykładem może być jego występ w zeszycie Aquaman #6  z Rebirth). Ocenianie postaci po jej zachowaniu w tytułach, gdzie nie gra pierwszych skrzypiec, jest błędne i to nie tylko dlatego, że nie oddaje jej w pełni sprawiedliwości. Można wyrobić sobie zdanie o Supermanie, nie znając tytułów, gdzie posiada rangę głównego bohatera (m.in. Action Comics , Superman , Adventures of Superman , Superman: Man of Steel ), ale będzie to bardzo wąskie spojrzenie i nie powinno ono dawać podstaw do obiektywnego orzekania na jego temat. Sama jestem winna takiemu podejściu do pewnych postaci. Nigdy nie czytałam komiksów, w których Damian Wayne jest na pierwszym planie, ale po lekturze niektórych team upów z jego udziałem, nie byłam zachęcona do większego zgłębiania teg...

Rozumiem, że fani DC dzielą się na 95% fanów Batmana i 5% fanów innych bohaterów. Ale denerwują mnie uwagi na temat Supermana w filmie  Liga Sprawiedliwości , z których wynika, że tylko uśmiech na jego ustach sprawia, że to dobry Superman. Jest wiele osób, które tylko z tego powodu nazywają go dobrym Supermanem, jakby tylko ta jedna cecha sprawiała, że to jest Superman. Nie chcą od niego widzieć niczego innego, tylko uśmiechu.

17 listopada 2017 r. odbyła się premiera filmu Liga Sprawiedliwości . Z powodów osobistych Zack Snyder nie mógł dokończyć filmu i zostało nam powiedziane, że Joss Whedon dokończy jego wizję według wytycznych Zacka. Czy tak się stało? Nie wygląda na to. Wygląda za to na część wizji Zacka... z dialogiem i żarcikami Jossa.

Damian Wayne, Robin, ma trzynaście lat, a Jon Samuel Kent, Superboy, to dziesięciolatek, ale obaj już są podatni na shiperskie spojrzenia fanek, które śledzą wszystkie możliwe przyszłości dla tej pary. Byłam z tego kompletnie wyłączona, ponieważ moje shiperskie okulary mają gdzieś shipowanie dzieci-ale-dopiero-jak-urosną, plus – jak wspominam w tytule tego wpisu – nie lubię Damiana Wayne'a. Postacie, które są nieprzyjemne i niemiłe przez 90% swojego istnienia są dla mnie... nudne. Może i nie przeczytałam za dużo rzeczy z Damianem, ale to, co miałam w rękach, nie przedstawiało go w dobrym świetle, a nie będę szukała więcej lektur z postacią, która mnie nie interesuje. (Poniżej spoilery do Supermana, Action Comics, Super Sons, Detective Comics )

Dzisiejszy tekst jest tłumaczeniem posta Albi z tumblr, napisanego 11 sierpnia (przed Oz Effect ), którego można znaleźć tutaj: [ x ] dostęp 15.09.2017 Jej post porusza wiele kwestii, z którymi sama mam problem, dlatego utożsamiam się z jej wypowiedzią. Zdecydowałam się poprosić ją o pozwolenie przetłumaczenia tego postu i zgodę uzyskałam. Poniżej przedstawiam to, co Albi, wielkiej fance Superfamily, leży na sercu w związku z traktowaniem Supersów:

Dzisiaj naprawdę krótki wpis, w którym tak właściwie jedynie pochwalam to, jak pokazano rodzinę Kent w Justice League #28 . Scena, o której wspominam, nie do końca miała takie same okoliczności, jak scena, którą omawiałam w poście [ Lois Lane ≠ Martha Kent ], jednak jest na tyle podobna, że mogę je porównać. 

Rzadko widzę w Internecie takie bzdury, że otwieram bloga, klikam "nowy post" i godzinę się zastanawiam, z której strony mam ugryźć daną kwestię. Zawsze wiem, że będę przedstawiała moją  subiektywną "odpowiedź" na subiektywne zdanie kogoś innego – czy to twórców czy innych fanów. Czasami jednak subiektywne zdanie innej osoby jest tak absurdalne, że brak mi słów. Mimo to spróbowałam podjąć temat, który tak negatywnie mnie zaskoczył.